Kendi adıma 2010'un hakkını vermem lazım. Sonuç olarak 2009'dan daha güzel bir yıldı yaşadığım bir ve çok üzücü olay dışında.Anneannemi kaybettik,(15.04.2010) her ne kadar onun için kurtuluş olduğu düşünülse de (son beş seneye iki kırık ameliyatı sığdırması ve sürekli devam eden hastalıkları ve yatalak olması ), hiçbir canlıya hele ki canından, en sevdiklerinden birine ölümü yakıştıramıyor insan.Cenazeden bir ay bile geçmeden önceden planladığımız hatta anneannemin vefatından dolayı ertelediğimiz sözümüz gerçekleşti.(08.05.2010).Hayat işte böyle birşey,devamlı akıyor ve bu akışa ayak uyduruyoruz.Acılar zamanla külleniyor ama unutulmuyor. O gün hep aklımda ananemin ölüm döşeğindeyken söylediği birkaç cümle var.Eli avuçlarımın arasındayken "ben ölüyorum diye sakın ağlayıp üzülmeyin dedi ardından kızımı gelinlikler içinde göremeyeceğim."İşte ne zaman bunlar aklıma gelse ah be diyorum bir sene, bir sene daha yaşasaydı ama işte insanın elinden hiçbirşey gelmiyor.
Söz gününe geri dönersek hayatımın en önemli günlerinden biriydi.Uzak olmamızdan dolayı evlenme teklifimi de aynı gün içinde aldım o da ayrı bir güzelliktir benim için.O anı ve hissettiklerimi hiç bir zaman unutamayacağım :).Aileler o gün tanıştı ve kocaman bir aile olduk hemen.Yemek yendi ve gece geç saatlere kadar muhabbet su gibi aktı,aktı.Her iki taraf ta birbirinden memnun kalarak vedalaştı ertesi gün :).Aradan bir süre geçtikten sonra da nişan tarihi biraz zor olsa da :) konuşuldu ve 16.10.2010 tarihine karar verildi.Asıl mesele tarihi belirlemek değilmiş önemli olan hazırlıklarmış.Ben böyle telaşe görmedim yahu herşeyin en yisi en güzeli olsun isteniyor tabii ki.Dedannemle ikimizin nişandan önceki iki haftamız çarşıda geçti resmen,herşeyin en iyisi en uygunu araştırıldı,planlar yapıldı.Çok şükür ki herşey tam sitediğimiz gibi oldu. Nişanlanmanın yanısıra beni en mutlu eden bütün sevdiklerimin hepsinin bir arada olmasıydı.Hatırlıyorum da bütün gece heyecanın vermiş olduğu gerginlikler dışında, gülümsemekten Volkanla ikimizin resmen çenemiz ağırmıştı :) Törenden sonra da gece dışarı çıktık gece 4'e kadar eğlendik canlarımla en sevdiğim insanlarla :)
E tabii ki bu kadar olaydan sonra biz de kız tarafı olarak yavaştan çeyizi hazırlamaya koyulduk,herkesin dilinde "zaman hızlı geçiyor" cümlesi,insanı daha da heyecanlandırıyor :) A bu arada bahsetmeyi unuttum düğün tarihimiz de belli oldu 24.09.2011 :) aynı zaman da bu tarihin bambaşka bir önemi var benim için.Dedannemin doğumgünü.Onun için ilginç bir hediye olacak,hem çok sevinecek hem de üzülecek :) pasta keserken onu da unutmayız :)
